Ben jij gelukkig? Hebben wij het recht om gelukkig te zijn? Wat is eigenlijk geluk?

Doorsnee antwoorden: soms, eventjes, nee, dat is voor iedereen anders.

Ondanks vele boeken en onderzoeken die ook nu nog gaande zijin, weten we niet zo goed wat we met de term aanmoeten, maar dat we allemaal gelukkig willen zijn, staat vast. Ook als je een beetje gek bent, wil je gelukkig zijn. Je verlangt naar geluk, je werkt aan je geluk, je streeft naar geluk. We gaan er met z'n allen recht op af, als je al die zinnetjes mag geloven.

Toch is het depressiecijfer nog nooit zo hoog geweest en is eenderde van de mensen half burned out of onderweg. Dat is niet gelukkig zijn, als je het mij vraagt. Hoe komt dat toch? En waren mensen vroeger soms gelukkiger? Dat laatste kunnen we niet meer navragen, wel onderzoeken, maar dan nog... Maar de vraag hoe het komt dat zoveel mensen ronduit ongelukkig zijn, ondanks materiële luxe, veiligheid, scholing, partners, kinderen en werk komt in ieder geval wel door iets. Niet dat we daar ook meteen iets aan kunnen doen, want dat iets zit diep.

Dan gaat het - hier eventjes dus - om de ideeën die we hebben omtrent gelukkkg worden. Als je van alles hebt of hebt bereikt hoef je nog niet gelukkig te zijn. Ook niet als je bezig bent om dat te bereiken. Ook niet als je middelen neemt om je gelukkig te voelen. Misschien streven we het verkeerde geluk na. Gelukzaligheid. Korstondig diep genot. Het niks, het nirwana. Of de definitieve overwinning van al onze zwaktes?

Dat diepe iets zit 'm ook in zinnetjes in je hoofd, in je systeem. Ik wou dat ik gelukkig was. Als ik zus of zo dan ben ik gelukkig. Hij of zij is wel gelukkig. Ik niet. Toen was ik tenminste gelukkig.

Check die zinnetjes maar eens. En bedank ze hartelijk voor de aanwezigheid.