Mensen zijn tegenwoordig vrij in hun doen en laten. Ze hoeven niets meer van de kerk, van de ouders, van de sociale gemeenschappen als ze dat niet willen. Dat betekent dat je zelf mag bepalen wat je gaat studeren, met wie je het doet, waarnaartoe je gaat met vakantie, hoe je carriëre eruit gaat zien. Makkelijk toch? Lekker zelf uitmaken wat je moet gaan doen, lekker je eigen dingetje doen.

Dat dat lang niet zo eenvoudig is, mag wel blijken uit de booming business van alles waar mensen beweren dat ze het weten. Hoe je moet leven. En dat zijn heus niet alleen de magazines, websites over gezondheid, beroepen en zo meer, maar natuurlijk ook de coaches en therapeuten. Jammer dat de onderwijzers en docenten op het middelbaar onderwijs niet meer zoveel indruk lijken te maken. Die moeten zich veel te veel met andere zaken bezighouden. En de kerk? Nee, die is er voor het vermaak, voor het theater. Het is al zo vaak gezegd en geschreven: de wereld is veranderd.

Dus daar sta je dan, in de bloei van je leven en je weet niet wat je moet gaan doen. Honderd opleidingen gedaan, honderd banen gehad, honderd partners versleten en vriendenkring na vriendenkring afgewerkt. Klinkt consumentistisch, en dat is het dan ook. Want de belangrijkste afweging is telkens: wat levert het mij op, en dan het liefst op zo kort mogelijke termijn? De vreugde is dan ook telkens alweer snel voorbij en er moet weer iets nieuws worden gezocht. Die mindset, om maar eens zo'n cool woord te gebruiken, is intussen diep ingesleten en een alternatief lijkt er bijna niet meer te zijn.

Ooit kon je wat je deed nog wel eens opdragen aan iets hogers. Maar die tijd is voorbij.